7/26/2017

മോക്ഷം സ്വര്‍ഗം ജാതി മതം


കുഞ്ഞുമോന്‍ അന്ന് നഴ്സറിയില്‍ പഠിക്കുവാനു. എല്‍ കെ ജിയില്‍ ആയിരുന്നപ്പോള്‍ കൂട്ടിനു തൊട്ടടുത്ത വീട്ടിലെ യു കെ ജി പയ്യന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരിരുവരും പാടത്തും വരമ്പത്തും കൂടി നടന്നും ഓടിയുമാണ് നഴ്സറിയില്‍ പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നത്. ആ വഴികളും പാടവും പറമ്പും ആരുടെതാനെന്നോ ഒന്നും അവര്‍ക്ക് നിശചയം ഇല്ല. മാവിന് കല്ലെറിഞ്ഞും പാടത് കുത്തി മറിഞ്ഞും അവര്‍ അങ്ങനെ പോയി. കുഞ്ഞു മോന്‍ യു കെ ജിയില്‍ എത്തിയപ്പോഴാണ് പ്രശ്നങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയത്. മറ്റൊന്നും അല്ല , കൂട്ടിനുണ്ടായിരുന്ന യു കെ ജിക്കാരന്‍ ഓണം ക്ലാസ്സിലെത്തി. അവനെ വേറെ സ്കൂളില്‍ ചേര്‍ത്തു. ഇപ്പോള്‍ കുഞ്ഞു മോനെ എങ്ങനെ അത്രയും ദൂരത്തെ നഴ്സറിയില്‍ വിടും എന്നതായിരുന്നു പ്രശനം. ഉമ്മയ്ക്കാണേല്‍ പേടി, കുഞ്ഞു മോനെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിടാന്‍. എന്നാല്‍ നഴ്സറി വരെ കൊണ്ടാക്കാന്‍ ആരും ഇല്ല താനും. അല്ലെങ്കില്‍ ആര്‍ക്കും സമയം ഇല്ല. 

വാപ്പ പറഞ്ഞു അവനിപ്പോള്‍ വലിയ കുട്ടിയല്ലേ, വഴിയൊക്കെ അറിയാം ഒറ്റയ്ക്ക് പോകട്ടെ.

എന്തായാലും കുഞ്ഞു മോന്‍ ഒറ്റയ്ക്കുയാത്ര തുടങ്ങി. വഴിയൊക്കെ അറിയാം, പക്ഷെ വളരെ വിജനമായ ആ വഴികള്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്തപ്പോള്‍ വല്ലാതെ പേടിപ്പെടുത്തി. എങ്കിലും അവന്‍ പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. പോകുന്ന വഴിക്ക്  ഒരു തോടുണ്ട്. അതിനു കുറുകെ തെങ്ങിന്‍ തടി കൊണ്ടൊരു പാലവും. മഴക്കാലത്ത് മാത്രം നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന തോട്. ഒറ്റയ്ക്കായപ്പോള്‍ പാലവും തോടുമൊക്കെ അപരിജിതമായി അവനു തോന്നി.  നഴ്സറിയില്‍ നിന്നും തിരികെ വരുമ്പോള്‍ ഇടയ്ക്കൊക്കെ രഞ്ചിത്ത് എന്ന പയ്യന്‍ കൂടെ വരുമായിരുന്നു. എന്തോ കുഞ്ഞു മോന് കൂട്ട് പോകണം എന്ന് അവനെ തോന്നിയിരുന്നുള്ളൂ. അവനോടു കൂട്ട് കൂടരുതെന്നു കുഞ്ഞു മോനോട് പലരും ഉപദേശിച്ചു, കാരണം അവന്‍ താണ ജാതിയാണത്രേ. എങ്കിലും കുഞ്ഞു മോന് ആകെയുള്ള കൂട്ട് അവനായിരുനതിനാല്‍ അവനതൊന്നും കേട്ടില്ല.

ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു. ഇതിനിടയില്‍ രഞ്ചിത് കൂടെ വരുന്നത് നിര്‍ത്തി. അവന്റെ അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞത്രേ ഇനി ആ വഴി നടക്കണ്ടാന്നു. അത് മേല്‍ ജാതിക്കാരുടെ വഴിയാണെന്ന്. ജാതി എന്താണ്, അതില് മേല്‍ ജാതി എന്താണ് കീഴ് ജാതി എന്താണെന്ന് എന്നൊന്നും കുഞ്ഞു മോന് മനസ്സിലായില്ല. താന്‍ വീണ്ടും ഒറ്റയ്ക്കായല്ലോ എന്ന ചിന്തയായിരുന്നു അവനു. നഴ്സറിയില്‍ ടീച്ചറോട് ജാതിയെ പറ്റി ചോദിച്ചു. ലോകത്ത് എല്ലാരും ഒന്നാണെന്നും ജാതിയും മതവും ഒന്നും ഇല്ലെന്നും ടീച്ചര്‍ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ടും എന്തെ രഞ്ചിത് കൂടെ വരാഞ്ഞേ? 

വീട്ടില്‍ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഉമ്മ ബിരിയാണിക്കിടുന്ന ജാതിക്കാ കാണിച്ചു കൊടുത്തു.

 മഴയും കോളും ഒന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരു ദിവസം, എന്തോ രേഞ്ചിത് കുഞ്ഞു മോനോടൊപ്പം അത് വഴി വന്നു. ഇന്നെന്താ ഇത് വഴി എന്ന് അവനോടു കുഞ്ഞു മോന്‍ ചോദിക്കാതിരുന്നില്ല.

എന്നും ഈ വഴി വരണമെന്നാ എനിക്ക്, പക്ഷെ ആ നായരപ്പൂപ്പന്‍ സമ്മതിക്കില്ല.

ആരാ ഈ നായരപ്പൂപ്പന്‍?

അതെ ഈ പറമ്പ്ന്‍റെ ഉടമസ്ഥനാ. എന്റെ അച്ഛന്‍ അയാളുടെ തറവാട്ടിലാ പണിയെടുതിരുന്നെ. കുറെ നാള്‍ മുന്‍പ് അച്ഛന്‍ കീഴ് ജാതിയാ, ഇനി വീട്ടിലും പാടത്തും പണിക്കു വരണ്ടാന്നു പറഞ്ഞു. പിന്നെ അങ്ങേരെ കാണുമ്പോള്‍ വഴി മാറി നിക്കണം, ഞങ്ങളൊക്കെ തൊട്ടു കൂടാതവരാ,,,,അത് കൊണ്ട് അങ്ങേരുടെ പറമ്പില്‍ പോലും കയറരുത് എന്ന് പറഞ്ഞു. അതാ ഞാന്‍. ഇന്നെന്തോ രാവിലെ അമ്പലത്തില്‍ പോയപ്പോ  ദൈവം എന്നോട് പറഞ്ഞു ഇന്ന് കുഞ്ഞു മോനോടൊപ്പം പോണമെന്ന്. എലാ കഷടപ്പാടും തീരുമെന്ന്.

ശരിയാണ് അവന്‍ നെറ്റിയില്‍ കുറിയിട്ടിട്ടുണ്ട്. പൊട്ടു കുത്തുന്നവരും കുറിയിട്ടവരും എല്ലാം ഹിന്ദുക്കളും അല്ലാത്തവരെല്ലാം മുസ്ലിംകളും ആണെന്നാണല്ലോ കുഞ്ഞു മോന്‍ ധരിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നത്.

എന്തായാലും ഒത്തിരി കാലത്തിനു ശേഷം അവന്‍ കളിച്ചു ചിരിച്ചു അത് വഴി നടന്നു. തോട്ടിനടുതെതിയപ്പോഴാനു പ്രശനം, തോടിനു കുറുകെ ഉണ്ടായിരുന്ന പാലം അപ്രത്യക്ഷം ആയിരിക്കുന്നു. കുഞ്ഞു മോന്‍ അവിടെയൊക്കെ നോക്കി. ഇല്ല അത് കാണ്മാനില്ല. കൂട്ടുകാരനും അങ്കലാപ്പിലായി. 

നിക്കിനെടാ അവിടെ.

ഒരലര്‍ച്ച കേട്ടപ്പോഴാണ് അവര്‍ ഞെട്ടിത്തെറിച്ചു നോക്കിയത്.  അക്കരെ നിന്നും പാഞ്ഞു വരുന്നു ഈ പറഞ്ഞ നായരപ്പൂപ്പന്‍. നമ്മുടെ ഏഷ്യാനെറ്റിലെ മുന്ഷിയപ്പൂപ്പനെ പോലെ വേഷം. കയ്യിലൊരു ഊന്നു വടിയും ഉണ്ട്.

കണ്ട പുലയനും മേത്തനും കേറി അശുദ്ധം ആക്കാനുള്ളതല്ല എന്റെ പറമ്പ്.

കുഞ്ഞു മോന് ചിരി വന്നു...പുലിയും പോത്തോന്നും ഇവിടില്ല അപ്പൂപ്പാ....ഉണ്ടായിരുന്ന പാലം തന്നെ കാണാനില്ല...അപ്പോഴാ....

ഇത് കേട്ടതും നായരപ്പൂപ്പന് കലി കയറി. 

അഹിന്ദുക്കള്‍ക്ക്  കേറി നിരങ്ങാനുല്ലതല്ല എന്റെ പറമ്പ്..

കുഞ്ഞു മോന് സംശയം ആയി..... അഹിന്ദു എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ എന്താ.?

ഹിന്ദു അല്ലാത്തവര്‍ ആണ് അഹിന്ദു.

അപ്പോള്‍  ഞാനും അപ്പൂപ്പനും അഹിന്ദു അല്ലെ..കുറി ഇട്ടിരിക്കുന്ന രെഞ്ചിത് ഹിന്ദുവും. തന്റെ അപാരമായ കാഴ്ചപ്പാട് വിളമ്പി കുഞ്ഞു മോന്‍.

നായരപ്പൂപ്പന് കലി കയറി.

ഞാന്‍ നായരാടാ.......അവന്‍ പട്ടികനും. പട്ടികനും മേത്തനുമോക്കെയാ അഹിന്ദുക്കള്. ഞങ്ങള്‍ നായന്മാര്‍ നല്ല ഒന്നാന്തരം ഹിന്ദുക്കളാ.

കുഞ്ഞു മോന് വീണ്ടും ചിരി വന്നു. നായയും പട്ടിയും ഒന്നാണെന്ന് ഇന്നങ്ങോട്ട് ടീച്ചര്‍ പടിപ്പിച്ചതല്ലെയുല്ല്.

അപ്പൂപ്പാ .....അപ്പൂപ്പന് അറിഞ്ഞൂടെ നായയും പട്ടിയും ഒന്നാണെന്ന്.

പോരെ പൂരം! നായരപ്പൂപ്പന്റെ സ്വോബോധം നശിച്ചു.

പിന്നെ അയാള്‍ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു. കുഞ്ഞു മോന്‍ തിരിച്ചു ഇത് പോലുള്ള ചോദ്യങ്ങളും. ആ നിഷ്കളങ്ക മനസ്സിനുണ്ടോ അറിയുന്നു  ഇതിന്റെയൊക്കെ അനന്തര ഫലം.

അയാള്‍ അലറി....ഒരൊറ്റ നായിന്റെ മക്കളും എന്റെ പറമ്പില്‍ കാല്‍ കുത്തരുത്. ആ കാല്‍ ഞാന്‍ വെട്ടും.
എന്നിട്ടയാള്‍ തന്റെ ഊന്നു വടി തിരിച്ചു അതില്‍ നിന്നും വാള്‍  പുറത്തെടുത്തു.

ഇത് കണ്ടതും കൂട്ടുകാരന്‍ എടുത്തു ചാടി ഓടി. 
ഇതാണോ ദൈവമേ നീ എല്ലാം ശരിയാക്കാമെന്നും പറഞ്ഞതു
ഡാ കുഞ്ഞു മോനെ ഞാന്‍ ഇനി ഒരിക്കലും നിന്നോട് കൂട്ട് കൂടില്ലെടാ.........ദുഷ്ടാ.....

കുഞ്ഞു മോന് അപ്പോഴും സംശയം തന്നാരുന്നു. പട്ടിയും നായയും ഒന്നാണല്ലോ. പിന്നെന്താ അപ്പൂപ്പന്‍ ഇങ്ങനെ.
അപ്പൂപ്പാ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ദേഷ്യപ്പെടുന്നത്?

ആരെടാ നിന്റെ അപ്പൂപ്പന്‍? ഒരു മേതനും എന്നെ അപ്പോപ്പാ എന്ന് വിളിക്കണ്ടാ.....എന്നെ അപ്പൂപ്പന്നു വിളിക്കാന്‍ നല്ല ഒന്നാന്തരം നായര് കുട്ടിയോള് വീട്ടിലുണ്ട്.

എന്നാ നായരെ.......എനിക്ക് വീട്ടി പോണം....എന്നെ ഈ തോടോന്നു കടത്തി താ....


നായര്‍ക്കു വല്ലാണ്ട് കലി കയറി.
എന്തെക്കൊയോ ശാപ വാക്കുകള്‍ അയാള്‍ ഉരു വിട്ടു.

കുഞ്ഞു മോന് പേടിയായി. എങ്ങനേം വീട്ടില്‍ പോണം. അവന്‍ തോട്ടിലെക്കിറങ്ങി. അവന്റെ മുട്ട് വരെ വെള്ളം ഉണ്ട്. അത്യാവശ്യം നല്ല ഒഴുക്കും. സാധാരണ തോട് നിറഞ്ഞു ഒഴുകുന്ന സമയം ആണ്. അപ്പുറതെവിടെയോ ബണ്ട് കെട്ടിയിരിക്കുകയാവും, അതാ നീരൊഴുക്ക് കുറഞ്ഞത്‌.

മറു കരയിലേക്ക് കയറാന്‍ നല്ല ഉയരം ഉണ്ടായിരുന്നു. മണ ഭിത്തികളില്‍ അള്ളിപ്പിടിച്ചു കയറാനുള്ള അവന്റെ ശ്രമങ്ങള്‍ പാഴായി. അവന്റെ കുഞ്ഞു കരങ്ങള്‍ക്ക് അത്ര ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.

അവന്റെ വെപ്രാളങ്ങള്‍ കണ്ടു കൊണ്ട് നായരപ്പൂപ്പന്‍ മുകളില്‍ നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു.

അപ്പൂപ്പാ എന്നെ ഒന്ന് പിടിച്ചു കയറ്റു.

 എന്തോ നായരപ്പൂപന്‍ തന്റെ വടി കുഞ്ഞു മോന് നേരെ നീട്ടി. കുഞ്ഞു മോന്‍ സന്തോഷത്തോടെ അതില്‍ പിടിച്ചു.

ആ....അവന്റെ കുഞ്ഞികൈകള്‍ മുറിഞ്ഞു ചോര വന്നു.

അയാള്‍ തന്റെ വടി വാളാണ് അവനു നേരെ നീട്ടിയത്. താന്‍ ചതിക്കപ്പെടുകയാനെന്നു അവനു മനസ്സിലായി. കൈ മുറിഞ്ഞതിലുള്ള വേദനയും കാരണം അവന്‍ കരഞ്ഞു. എങ്കിലും കുറച്ചു മാറി വള്ളി പടര്‍പ്പുകള്‍ കിടക്കുന്നത് അവന്റെ ശ്രദ്ധയില്‍പ്പെട്ടു. അവന്‍ അങ്ങോട്ടേക്ക് ഓടി ചെന്നു വേദനിക്കുന്ന തന്റെ കുഞ്ഞിക്കൈകള്‍ കൊണ്ട് മുറുകെ പിടിച്ചു മുകളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു കയറി. ഏതാണ്ട് മുകളിലേക്കെതിയതായിരുന്നു, അയാള്‍ നിര്ധാക്ഷിന്യം ആ വള്ളിപ്പടര്‍പ്പുകളെ അരിഞ്ഞു വീഴ്ത്തി. 

കുഞ്ഞു മോന്‍ പിടി വിട്ടു വെള്ളത്തില്‍ വീണു. അവന്റെ കുപ്പായവും പുസ്തകങ്ങളും വെള്ളത്തില്‍ നനഞ്ഞു.

അപ്പോഴാണ്‌ ആ അത്യാഹിതം സംഭവിച്ചത്. തോട്ടിലേക്ക് വെള്ളം ഇരമ്പിയെത്തി. ബണ്ട് പൊട്ടിയതോ പൊട്ടിച്ചതോ എന്തോ....കുഞ്ഞു മോനെയും കൊണ്ട് വെള്ളം അലറിപ്പാഞ്ഞു മുന്നോട്ടു നീങ്ങി. അവന്റെ കയ്യില്‍ നിനും പുസ്തകങ്ങളും മറ്റും പിടി വിട്ടു പോയി. താന്‍ ഈ വെള്ളപാചിലില്‍ അകലെ പുഴയിലേക്ക് എടുതെരിയപ്പെടും എന്ന് അവനു തോന്നി. ദയനീയമായി അവന്‍ നായരപ്പൂപ്പനെ നോക്കി.

ഒരു വല്ലാത്ത ചിരിയോടെ അയാള്‍ അവനെയും.

പെട്ടെന്ന് ആരോ അവനെ കോരിയെടുത്തു. അയലത്തെ വീട്ടിലെ മാമനാണ്. കുഞ്ഞുമോന്‍ വെള്ളത്തിലൂടെ ഒഴുകുന്നത്‌ കണ്ടു അദ്ദേഹം അപ്പുറത്തെ വശത്ത് ഇറങ്ങി നിന്നതാണ്.

എന്തായാലും അവനെ തൂകി കരയിലെത്തിച്ചു. ഭാഗ്യത്തിന് വേറെ കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല. ഇതിനിടയില്‍ മാമന്‍ നായരപ്പൂപ്പനെ നോക്കി എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു.

നായരപൂപ്പന്‍  വിളിച്ചു പറയുന്നത് അവനു കേള്‍ക്കാമായിരുന്നു....നിങ്ങള്‍ മേതന്മാരോക്കെ നശിച്ചു പോകട്ടെടാ.......

മാമന്‍ കുഞ്ഞു മോനെ വീട്ടില്‍ കൊണ്ട് ചെന്നാകി. വീട്ടുകാരോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. കാല്‍ തെറ്റി വെള്ളത്തില്‍ വീണതാണെന്നു മാത്രം പറഞ്ഞു. കുഞ്ഞു മോനോടും ഒന്നും പറയരുതെന്ന് ശട്ടം കെട്ടി.

എന്തായാലും വീടുകാര്‍ ആകെ പേടിച്ചു. പക്ഷെ പനി പിടിച്ചത് കുഞ്ഞു മോനായിരുന്നു എന്ന് മാത്രം!

പിറ്റേന്ന് കുഞ്ഞു മോനെ സ്കൂളില്‍ വിട്ടില്ല. വൈകുന്നേരം ആയപ്പോള്‍ നമ്മുടെ രെഞ്ചിത് അവന്റെ അച്ഛനെയും കൂടി വന്നു.

കുഞ്ഞു മോന്റെ കാര്യം അന്വേഷിക്കാന്‍. വെള്ളത്തില്‍ വീണ കാര്യമൊന്നും അവരറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. നായരപ്പൂപ്പന്‍ കുഞ്ഞു മോനെ ഉപദ്രവിച്ചോ എന്നറിയാനാ അവര്‍ വന്നെ....
അപ്പോഴാണ്‌ വീട്ടുകാര്‍ എല്ലാം അറിയുന്നെ.. എങ്കിലും വെള്ളത്തില്‍ വീണത്‌ എങ്ങനെയാണെന്ന് അവന്‍ പറഞ്ഞില്ല.

നായരപ്പൂപ്പനെ പേടിച്ചു അപ്പുറത്തെ വശത്ത് കൂടി തോട്ടില്‍ ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ കാല്‍ തെറ്റി വീണതാനെന്നെ അവന്‍ പറഞ്ഞുള്ളൂ.

വീട്ടുകാര്‍ക്ക് ദേഷ്യമായി. നായരപ്പൂപ്പനെ പോലീസിനെ കൊണ്ട് പിടിപ്പിക്കണം എന്ന അഭിപ്രായം വന്നു.

അപ്പോളാണ് രെഞ്ചിതിന്റെ അച്ഛന്‍ പറയുന്നത്, അയാള്‍ക്ക്‌ വേണ്ടത് ദൈവം കൊടുത്തു.

കുഞ്ഞു മോനെ ഉപദ്രവിച്ച ശേഷം വീട്ടിലേക്കു പോകാനൊരുങ്ങിയ നായരപ്പൂപ്പനെ ഒരു ഡസനോളം വരുന്ന നായകള്‍ അഥവാ പട്ടികള്‍ വളഞ്ഞിട്ട് കടിച്ചു. ശരീരത്തില്‍ ഒരിടവും ബാകി വയ്കാതെ. ഈ രേഞ്ചിതും അച്ഛനും ഓടി ചെന്നപ്പോഴാണ് അവറ്റകള്‍ പിന്മാറിയത്. അടുത്ത് തന്നെയുള്ള രെഞ്ചിതിന്റെ മാമന്റെ ഓട്ടോ റിക്ഷയില്‍ കയറ്റിയാണ് ആശുപത്രിയില്‍ കൊണ്ട് പോയത്. വയറ്റിനു ചുറ്റും പതിനാറു ഇഞ്ജക്ഷനും പ്രതീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് ആശുപത്രിയില്‍ കിടപ്പുണ്ടാത്രേ....   അയാള്‍ക്ക്‌ ഇത് തന്നെ വേണം. കണ്ട ആസാമിമാരുടെ വാക്കും കേട്ട് അമ്പലത്തിലും നാട്ടിലും ജാതിയും തൊട്ടു കൂടായ്മയും കൊണ്ട് വന്നു. ഞങ്ങളെയൊന്നും വഴി നടക്കാന്‍ പോലും സമ്മതിച്ചില്ല..

തന്റെ കയ്യിലെ മുറിവില്‍ ഊതി കൊണ്ട് കുഞ്ഞുമോന്‍ അത് കേട്ടിരുന്നു.

എന്തായാലും അതോടെ ആ കാര്യം എല്ലാരും വിട്ടു. കുഞ്ഞു മോന്‍ ഇപ്പോള്‍ മറ്റൊരു വഴിക്കാണ് സ്കൂളില്‍ പോകുന്നത്. 

ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം  വീടിനരുകില്‍ ഒരു വെള്ള അമ്ബാസിടര്‍ കാര്‍ വന്നു നിന്നു. പട്ടികള്‍ കുരച്ചു കൊണ്ട് അതിനെ വളഞ്ഞു. അതില്‍ നിന്നും ഒരാള്‍ ഇറങ്ങി. അയാളെ അവറ്റകള്‍ ഒന്നും ചെയ്തില്ല. എങ്കിലും കാറിനുള്ളിലേക്ക് നോക്കി കുരച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. അയാള്‍ വീട്ടിനുള്ളിലേക്ക് വന്നു കുഞ്ഞു മോനെ വിളിച്ചു. 
മോനെ നീ ഒന്ന് വാ, അമ്മാവന് നിന്നെ കാണണം, മാപ്പ് പറയണം.

അവനു ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. ആകെ അറിയാവുന്നത് അമ്പിളി അമ്മാവനെയാണ്. ഇനി അമ്പിളി അമ്മാവനെ ഇവര്‍ പിടിച്ചു കൊണ്ട് വന്നു കാണുമോ?
എന്തായാലും അവന്‍ കൂടെ പോയി, നോക്കുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ നായരപ്പൂപ്പന്‍ നിറയെ മുറിവുകളും, കെട്ടി വയ്ക്കലുമായി അകത്തിരിക്കുന്നു. കുഞ്ഞു മോനെ കണ്ടതും ആ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു.

 എന്റെ കുഞ്ഞേ മാപ്... നീ എന്നെ ഒന്ന് പിടിച്ചേ. നീ കൂടെ ഉണ്ടെങ്കില്‍ ഈ നായകള്‍ ഒന്നും ചെയ്യില്ല.


കുഞ്ഞു മോന്‍ അയാളെ പിടിച്ചതും ആ നായകള്‍ എങ്ങോട്ക്കോ ഓടി മറഞ്ഞു. കുഞ്ഞു മോന്‍ അയാളെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് തന്റെ വീട്ടിലെ ഉമ്മരതിരുത്തി. 

നായരപ്പൂപ്പനെ കണ്ടതും വീടുകാര്‍ ദേഷ്യപ്പെട്ടു. അപ്പോള്‍ കൂടെ വന്ന ആള്‍ പറഞ്ഞു അമ്മാവന്‍ ആശു പത്രിയില്‍ നിന്നും നേരെ ഇങ്ങോട്ടാ വന്നെ. മോനെ കണ്ടു മാപ്പ് പറയണം എന്നും പറഞ്ഞു. ഇത്രേം ദിവസം ആശു പത്രിയില്‍ മോനോട് മാപ്പ് ചോദിച്ചു കരച്ചിലായിരുന്നു.

എന്നെ തള്ളി ഇട്ടതും പോരാ മാപ്പും വേണോ? മാപ്പ് എന്തോ സാധനം എന്നാ കുഞ്ഞു മോന് തോന്നിയത്.

എന്തായാലും പ്രശനങ്ങല്‍ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല. നായരപ്പൂപ്പന്‍ കുഞ്ഞു മോന്റെ കാലുകള്‍ പിടിച്ചു മാപ്പ് പറഞ്ഞു. അവന്റെ മുറിവുകളില്‍ നോക്കി കണ്ണീര്‍ വാര്‍ത്തു.

മോനെ നീയാണ് എന്റെ കണ്ണ് തുറപ്പിച്ചത്. നായയും പട്ടിയും ഒന്നാണെന്ന പോലെ നായരും പട്ടികനും ഒന്നാണെന്ന സത്യം നീ പഠിപ്പിച്ചു. എല്ലാ മനുഷ്യരും ഒന്നാണ്. ജാതിയില്ല മതമില്ല.. ആകെ ഒരു ജാതിയെയുല്ല് അത് നീ പറഞ്ഞ പോലെ നിന്റെ ഉമ്മ ബിരിയാണിക്കിടുന്ന ജാതി തന്നെ. ഇനി ഞാന്‍ ആരേയും നികൃഷ്ടരായി കാണില്ല.മനുഷ്യന്‍ ഒന്നാണെന്ന കാര്യം ഒരൊറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് നീ പഠിപ്പിച്ചു. നിന്നെ കൊല്ലാന്‍ നോക്കിയ എന്നെ ഒരു മടിയും കൂടാതെ നീ വീട്ടില്‍ വിളിച്ചു കയറ്റിയല്ലോ കുഞ്ഞേ....ഈ പാപിയോടു പൊറുക്കോ.....


കുറെ നേരം അവിടെ ഇരുന്നു കരഞ്ഞ ശേഷം അദ്ദേഹം കാറില്‍ കയറി പോയി.

കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ കൂടി കഴിഞ്ഞു. ഇതിനിടയില്‍  ഓണം വന്നു. രെഞ്ചിത് സ്കൂളില്‍ വന്നത് പുത്തനുടുപ്പും ഇട്ടോണ്ടായിരുന്നു. അവന്‍ പറഞ്ഞു

ടാ കുഞ്ഞു മോനെ അന്ന് ദൈവം പറഞ്ഞ പോലെ ഞങ്ങളുടെ കഷ്ടപാടൊക്കെ മാറി. നായരപ്പൂപന്‍ കുറെ പറമ്പ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് ദാനം തന്നെടാ. ഈ ഡ്രെസ്സൊക്കെ അങ്ങേര വാങ്ങി തന്നതാ. പിന്നെ മാമന് പുതിയ ഒരു ഓട്ടോയും വാങ്ങി കൊടുത്തു. ഇപ്പൊ നായരപ്പൂപ്പന്‍ അമ്പലത്തില്‍ ഒകെ ഞങ്ങളെ കയറ്റും. 
ആ പിന്നെ ഇന്ന് നിന്നെ വിളിച്ചോണ്ട് തോട്ടു വക്കില്‍ ചെല്ലാന്‍ പറഞ്ഞു.

ഈശ്വരാ ഇനീം തള്ളി ഇടാനാണോ? കുഞ്ഞു മോന്‍ അറിയാതെ ചോദിച്ചു പോയി. 

എന്തായാലും വൈകുന്നേരം ആയപ്പോള്‍ അവന്റെ പേടിയൊക്കെ മാറി രെഞ്ചിതിനോപ്പം പോകാന്‍ തന്നെ അവന്‍ തീരുമാനിച്ചു.

ആ യാത്ര വളരെ ഹൃദ്യമായിരുന്നു. മാസങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം വസന്ത കാലത്തിന്റെ വരവറിയിച്ചു പൂത്തുലഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ചെടികള്‍. നിറയെ പൂമ്പാറ്റകളും തുമ്പികളും പാറിക്കളിക്കുന്നു. മാത്രവുമല്ല മുന്‍പ് വെറും നടപ്പാതയായിരുന്ന ആ വഴി നല്ലവണ്ണം വെട്ടി നിരത്തി ഒരു പെരുവഴി ആകിയിരിക്കുന്നു. 
തോടിനരുകിലെതിയപ്പോള്‍ കുഞ്ഞുമോന്‍ അമ്പരന്നു. അവിടെയതാ ഒരു കൊണ്ക്രീട്ടു പാലം. കുറച്ചു ആള്‍ക്കാര്‍ കൂടി നില്‍പ്പുണ്ട്. ഒപ്പം നായരപ്പൂപ്പനും. എന്തൊക്കെയോ പൂജാദി കര്മ്മങ്ങല്‍ക്കൊക്കെയുള്ള സെറ്റ് അപ്പോക്കെ അവിടെയുണ്ട്.

കുഞ്ഞു മോന്‍ ഒന്ന് മടിച്ചു. എന്നാല്‍ കൂട്ടുകാരന്‍ അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു മുന്നോട്ടു നടന്നു. 

നീ ആ പാലത്തില്‍ കയറി അക്കരെ കടന്നെ.

കുഞ്ഞു മോന്‍ അക്കരെ കടന്നതും അവര്‍ അവിടെ എന്തൊക്കെയോ മന്ത്രങ്ങള്‍ ഉരുവിട്ട്. കുറച്ചു പ്രസാദവും ലഡുവും ഒക്കെ കിട്ടി.

ഇനി മുതല്‍ ഈ വഴിയും പാലവും നാട്ടുകാര്‍ക്കുല്ലതാണ്. ഞാന്‍ ഇത് പഞ്ചായത്തിനു വിട്ടു കൊടുക്കുന്നു. ഈ മോന്‍ ആണ് ഇതിനു കാരണം. അത് കൊണ്ട് തന്നെയാ ഞാന്‍ ഇവനെ കൊണ്ട് ഇത് ഉദ്ഗാടനം ചെയ്യിപ്പിച്ചത്....നായരപ്പൂപ്പന്റെ തോണ്ടയിടരിയോ?

മോനെ നീ ഇനി എന്നും ഇത് വഴി പോകുകയും വരുകയും ചെയ്‌താല്‍ മതി.


പിന്നെ എന്നും കുഞ്ഞു മോന്‍ അത് വഴി യാത്ര ചെയ്തു. എന്നും നായരപ്പൂപ്പന്‍ അവനെ കാണാന്‍ ആ പാലത്തിനരുകില്‍നില്‍ക്കും ആയിരുന്നു.  

എപ്പോഴോ അദ്ദേഹം അവനോടു പറഞ്ഞു, മോനെ എന്നെ അപ്പൂപ്പാ എന്ന് വിളിക്കാന്‍ നിന്നെക്കാള്‍ അര്‍ഹന്‍ വേറെ ആരും ഇല്ല. 

കുറച്ചു നാള്‍ക്കു ശേഷം അപ്പൂപ്പനെ കണ്ടതേയില്ല. രെഞ്ചിത് പറഞ്ഞറിഞ്ഞു, അദ്ദേഹം നെഞ്ചു വേദനയായി ആശുപത്രിയിലാനെന്നു.

കുഞ്ഞു മോന് വിഷമം ആയി. കുറെ ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നു പോയി. എന്നും കുഞ്ഞു മോന്‍ ആ പാലത്തിനരുകില്‍ നോക്കും അപ്പൂപ്പന്‍ വന്നോയെന്നു.

ഇതിനിടയില്‍ രേഞ്ചിതും സ്കൂള്‍ മാറിപോയി. ഒരു പക്ഷെ നിനച്ചിരിക്കാതെ കിട്ടിയ സൌഭാഗ്യത്തില്‍ മതി മറന്നു അവന്റെ അച്ഛന്‍ പ്രൈവറ്റ് സ്കൂളിലേക്ക് അവനെ മാറ്റിയതാകാം.

ഒരു ദിവസം നഴ്സറിയില്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ കുഞ്ഞു മോന് വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത. എന്തോ ഒരു തരാം പേടി. ഭക്ഷണവും വെള്ളവും കുടിക്കാതെ അവന്‍ ഇരുന്നു.

 വൈകുന്നേരം നഴ്സറി വിട്ടു ആ വഴി അവന്‍ വേഗത്തില്‍ നടന്നു. തോട് എത്തുന്നതിനും കുറെ മുന്നേ വഴിയരുകില്‍ നായരപ്പൂപന്‍ വീണു കിടക്കുന്നു. കുഞ്ഞു മോന്‍ ഓടി ചെന്നു നായരപ്പൂപ്പനെ പിടിച്ചു. ആ കൈകള്‍ തണുത്തു മരവിച്ചിരിക്കുന്നു. 

അപ്പൂപ്പാ...എനീകപ്പൂപ്പ. 

പെട്ടെന്ന് നായരപ്പൂപ്പന്‍ കണ്ണ് തുറന്നു. അവന്റെ കൈകള്‍ പിടിച്ചു ചോദിച്ചു, മോനെ എനിക്കല്പം വെള്ളം തരുമോ?

അവന്‍ കുപ്പി തുറന്നു വെള്ളം കൊടുത്തു. 

ഒരിറക്ക് കുടിച്ച ശേഷം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, തൃപ്തിയായി മോനെ....നിന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും വെള്ളം കിട്ടാതെ പോകേണ്ടി വരുമോ എന്നായിരുന്നു എന്റെ പേടി. ഇനി എനിക്ക് മോക്ഷം കിട്ടി. ഞാന്‍ സന്തോഷത്തോടെ യാത്രയകാനുന്നു.

അപ്പൂപ്പന്‍ എവിടെ പോകുകയാ..?

നീ എന്നെ ഒന്ന് പിടിചെഴുന്നെല്‍പ്പിച്ചേ.... 

കുഞ്ഞു മോന്‍ അദ്ധേഹത്തെ പിടിചെഴുന്നെല്‍പ്പിച്ചു. ആ കൈകള്‍ക്ക് നേരത്തെയുള്ള വിറയല്‍ ഇല്ല. ചൂടോ തണുപ്പോ ഇല്ല. ക്ഷീനിച്ചിരുന്ന ആ കണ്ണുകള്‍ വല്ലാതെ തിളങ്ങുന്നു. അപ്പൂപ്പന്റെ ശരീരം തിളങ്ങുന്നുണ്ടോ? 

തറയില്‍ കിടന്ന വടി എടുക്കാന്‍ കുഞ്ഞു മോന്‍ കുനിഞ്ഞു. അവിടെ തറയില്‍ അതാ നായരപ്പൂപ്പന്‍ കിടക്കുന്നു.

അവന്‍ ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവിടെയതാ തന്റെ കൈയ്യില്‍ പിടിച്ചു കൊണ്ട് നില്‍ക്കുന്നു നായരപ്പൂപ്പന്‍.

കുഞ്ഞു മോന്റെ കയ്യിലിരുന്ന വടി നോക്കി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഇനി അത് വേണ്ട മോനെ. ഇനി എനിക്ക് വടിയുടെ ആവശ്യം ഇല്ല. നീ എന്നെ  ആ മതിലിനപ്പുരതെക്ക് കൊണ്ട് ചെന്നാക്ക്, അവിടെ എന്നെ കൊണ്ട് പോകാന്‍ അവര്‍ വാഹനവുമായി വന്നു നില്‍ക്കുന്നു.

കുഞ്ഞു മോന്‍ ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. എങ്കിലും അവന്‍ അദ്ധേഹത്തെ കൈ പിടിച്ചു മതിലിനപ്പുരതെക്ക് കൊണ്ട് പോയി.

പെട്ടെന്ന് അവനെ കെട്ടി പിടിച്ചു കൊണ്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
 മോനെ എനിക്ക് മോക്ഷം കിട്ടി. ഞാന്‍ ഈ ഭൂമിയെ വിട്ടു സ്വര്‍ഗതെക്ക് പോകുകയാണ്. എന്നെ കൊണ്ട് പോകാനാണ് അവര്‍ വന്നത്. നിന്നെ കണ്ടില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ അന്ധതയിലും ജാതി ചിന്തയിലും മുങ്ങി നരകത്തിലേക്ക് ഒരു പാപിയായി വലിചെരിയപ്പെടുമായിരുന്നു. നീ എന്നെ നേര്‍ വഴിക്ക് നയിച്ച്‌. എന്റെ അന്ധതയെ അകറ്റി വെളിച്ചം പകര്‍ന്നു. സര്‍വ പാപങ്ങളും നശിപ്പിച്ചു നീ പുണ്യ ജലം തന്നു. ഇനി ഞാന്‍ പോകുകയാണ്.


അപ്പൂപ്പാ ഞാനും വരട്ടെ. എന്നെ കൂടെ കൊണ്ട് പോ.

ഇല്ല മോനെ,,, നിനക്ക് ഇനിയും ഒരുപാട് കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യാനുണ്ട്. എന്നെ പോലെ അന്ധത നിറഞ്ഞ ഈ സമൂഹത്തെ മോക്ഷതിലേക്ക് നയിച്ച്‌ നീ നിന്റെ കര്മത്തെ ചെയ്യുക.

കുഞ്ഞു മോനെ വിട്ടു അദ്ദേഹം നടന്നു. അവിടെ ഒരു കാറ്റ് വീശി..ചന്ദനം മണക്കുന്ന കാറ്റ്. കുഞ്ഞു മോന്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ അവ്യക്തമായി സ്വര്‍ണ നിറത്തിലുള്ള എന്തോ ഒരു വാഹനം. അതിലേക്കു ആരോ നായരപ്പൂപ്പനെ കൈ പിടിച്ചു കയറ്റുന്നു.

അമ്മാവാ.......

ആ നിലവിളി കേട്ടാണ് കുഞ്ഞു മോന്‍ നോക്കിയത്. നിലത്തു കിടക്കുന്ന നായരപ്പൂപ്പനെ കുലുക്കി വിളിക്കുകയാണ്‌ അയാള്‍. അമ്മാവാ എനീക്കമമാവാ...

അപ്പൂപ്പന്‍ രഥത്തില്‍ കയറി പോയി.ഇനി വരില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു. ഞാനാ കൊണ്ട് വിട്ടേ...

അയാള്‍ക്ക്‌ ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. എങ്കിലും കുഞ്ഞുമോനോട്‌ ചോദിച്ചു നീയെന്താ ഈ പറയുന്നേ....

അതെ അപ്പൂപന്‍ അവിടെ കിടക്കുവാരുന്നു. ഞാന്‍ കുലുക്കി വിളിച്ചു വെള്ളം കൊടുത്തു. പിന്നെ അപ്പൂപ്പന് വണ്ടിയില്‍ കയറി പോണമെന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ഡാ അവിടെ കൊണ്ട് ചെന്നു വിട്ടു. 

കുഞ്ഞു മോന്‍ മതില്‍ കെട്ടിനപ്പുഅര്തെക്കു കൈ ചൂണ്ടി. 

എന്തായാലും അയാള്‍ കുഞ്ഞു മോനോടൊപ്പം മതില്‍ കെട്ടിനപ്പുഅര്തെക്കു പോയി നോക്കി.

എവിടെ?

ഡാ അവിടെ അപ്പൂപ്പന്‍ നിന്നു കൈ വീഴി കാണിക്കുന്നു.

അയാള്‍ നോക്കിയിട്ട് അവിടെ ഒന്ന്നും കണ്ടില്ല.

കുഞ്ഞു മോന്‍ നോക്കി നില്‍ക്കെ അപ്പൂപ്പന്‍ ഒരു പുക മറയായി ആകാശത്തേക്ക് ഉയര്‍ന്നു.

അപ്പൂപ്പന്‍ ദേ പുകയായി ആകാശത്തേക്ക് പോയി. ഇനി ഇങ്ങോട്ട് വരില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാ പോയത്.

അയാള്‍ ഓടിച്ചെന്നു അപ്പൂപ്പന്റെ ശരീരത്തെ പിടിച്ചു നോക്കി. കൈകളില്‍ നാടി മിടിപ്പ് നോക്കി. കുഞ്ഞു മോന്‍ ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. അപ്പൂപ്പന്‍ പറഞ്ഞതല്ലേ ആ കിടക്കുന്നത് വെറും ശരീരമാനെന്നു. ഇനി അത് കൊണ്ട് ഉപയോഗം ഒന്നുമില്ലെന്ന്.

മോന്‍ ഇവിടെ തന്നെ നില്‍ക്കണം കേട്ടോ....ഞാന്‍ ഇപ്പൊ വരാം.

കുഞ്ഞു മോന്‍ അപ്പൂപ്പന്റെ ശരീരതിനരുകില്‍ ചെന്നു നോക്കി. ചന്ദനത്തിന്റെ മനം ഒന്നും ഇല്ല. ഒരു ചെറിയ ദുര്‍ഗന്ധം വരുന്നുവോ? ആ കൈകളും ശരീരവും തണുത്തിരിക്കുന്നു. അവന്‍ അപ്പൂപ്പനെ കുലുക്കി വിളിച്ചു...ഇല്ല അനക്കം ഒന്നും ഇല്ല.

അപ്പോഴേക്കും അയാള്‍ ഒന്ന് രണ്ടു പേരെയും കൂട്ടി വന്നു അപ്പൂപ്പനെയും എടുത്തു കൊണ്ട് പോയി. ആ പാലത്തിലൂടെ........


കൂടുതൽ‍ വായിക്കുക »

8/05/2016

ഹെന്റി ദി ജീനിയസ്.....ഗ്രാവിറ്റി മെഷീനും അറിയപ്പെടാത്ത കണ്ടു പിടിത്തവും

ഞാന്‍ എഴുതി പൂര്‍ത്തിയാക്കിയ ഒരു ഫിക്ഷന്‍ നോവലിന്റെ ഒരു അദ്ധ്യായം ആണ് ഇവിടെ പോസ്റ്റുന്നത്. നിങ്ങളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായങ്ങളും നിര്‍ദേശങ്ങളും ലഭിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ. ഈ അദ്ധ്യായത്തിലെ ആദ്യ ഭാഗം വായനക്കാര്‍ക്ക് വേണ്ടി നേരത്തെ സമര്‍പ്പിച്ചിരുന്നു. കുറച്ചു പേരെങ്കിലും അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു. അവരുടെ അഭിപ്രായം മാനിച്ചു ഈ നോവലിന്റെ ഉള്ളടക്കം വളരെ ചുരുക്കി പറയുകയാണ്‌. ഒപ്പം ഈ അദ്ധ്യായത്തിലെ പ്രശനതിനുള്ള ഉത്തരവും.

ഹെന്റി വളരെ ബുദ്ധിമാനും ക്രിയെടിവ്മായ ഒരു പതിന്നാലു വയസ്സുകാരനാണ്. ചെറുപ്പത്തിലെ തന്നെ അച്ഛനും അമ്മയും മരിച്ചു പോയി. ചെറിയമ്മയുടെയും ചെരിയച്ചന്റെയും ക്രൂര പീഡനങ്ങള്‍ ഏറ്റു വാങ്ങി വളര്‍ന്നു ( ഹാരി പോട്ടര്‍ ക്ലീഷേ). ഒരു ദിവസം ഇവരുടെ പീഡനങ്ങള്‍ ഏറ്റു വാങ്ങാനാകാതെ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു. ഹെന്റി ഓടിക്കയറിയത് വളരെ നിഗൂടതകള്‍ നിറഞ്ഞതും മന്ശ്യര്‍ എത്തി നോക്കാന്‍ പോലും ഭയപ്പെടുന്നതുമായ ഹെല്പ്പോ മലയിലെക്കാന്. അവിടെ അവനെ കാത്തു നിരവധി നിഗൂടതകളും പ്രശങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവയെല്ലാം പരിഹരിച്ചു ഹെന്റി മുന്നോട്ടു പോകുകയാണ്. ഹെന്റി അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടി വരുന്നം പ്രശ്നങ്ങളും സമസ്യകളും ആണ് ആദ്യ ഭാഗങ്ങളില്‍. അത്തരത്തില്‍ ഉള്ള ഒരു സമസ്യ ആണ് ഈ അദ്ധ്യായവും. അവസാനം ഹെന്റി ഒരാള്‍ ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിരുന്ന ഒരു കണ്ടു പിടിതതിനരികില്‍ എത്തുന്നു. അതുകഴിഞ്ഞ് അവന്‍ ആ മല നിരകളില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുകയും വിദൂരതിയിലുള്ള ഒരു ദ്വീപില്‍ എത്തിപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. അവിടെയുള്ള ഒരു മനുഷ്യന്റെ സഹായത്തോടെ ഹെന്റി ബഹിരാകാശത്തേക്ക് യാത്ര പോകുന്നതാണ് ഈ നോവലിന്റെ ഇതിവൃത്തം. നിങ്ങള്‍ ഏവരെയും ത്രസിപ്പിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ ഒരു സാമ്പിള്‍ വെടിക്കെട്ട്‌.

അദ്ധ്യായം 8  ദര്‍പ്പണങ്ങള്‍

  ഹെന്റി എത്തപെട്ടത്‌ ദര്‍പ്പണങ്ങള്‍ കൊണ്ടുള്ള ഒരു മുറിയിലായിരുന്നു.ഇട നാഴി കടന്നു അവന്‍ ആ മുറിയില്‍ കയറിയതും വാതില്‍ കൊട്ടിയടക്കപ്പെട്ടതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. അതും ദര്‍പ്പണം കൊണ്ട് നിര്‍മ്മിച്ചത്‌.
    അവനു അദ്ഭുതമായി.എവിടെ നോക്കിയാലും അനേകം ഹെന്‍ട്രിമാര്‍!താന്‍ ചെയ്യുന്നതൊക്കെ തിരിച്ചു കാണിക്കുന്ന നൂറായിരം ഹെന്‍ട്രിമാര്‍. അവനു രസം കയറി. അവരെ നോക്കി ഗോഷ്ടി കാണിക്കാനും കൊഞ്ഞനം കുത്താനും തുടങ്ങി. അവര്‍ തിരിച്ചും. ഇതിനിടയിലെപ്പോഴോ അവന്‍ സൂചനാ ഫലകം കണ്ടെത്തി.

അതില്‍ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

പത്തു വാതിലുകളില്‍ ശരിയായ വാതില്‍ തുറക്കുക.അല്ലെങ്കില്‍ മരണം സുനിശ്ചിതം!
ഹെന്‍ട്രി ശരിക്കും കോമാളിയായത് ഇപ്പോഴാണ്. വന്ന വാതില്‍ ഏതെന്നു പോലും കണ്ടു പിടിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല. പിന്നെയല്ലേ പത്തു വാതിലുകള്‍!

എങ്കിലും അവന്‍ ആ മുറി, ശരിക്കും പറഞ്ഞാല്‍ ദര്പ്പനങ്ങളെ പരിശോധിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. കുറെയേറെ സമയമെടുത്തു ഒരു വാതില്‍ കണ്ടെത്താന്‍. അതി സമര്‍ത്ഥമായി ദര്പ്പനങ്ങള്‍ കൊണ്ട് നിര്‍മിച്ചിരുന്ന ആ വാതിലിന്റെ പ്രത്യേകത മനസ്സിലാക്കിയപ്പോഴേക്കും പിന്നെ എല്ലാം എളുപ്പമായിരുന്നു. ഓടി നടന്നു അവന്‍ ബാക്കിയുള്ള വാതിലുകളും കണ്ടെത്തി.

എങ്ങനെയെന്നല്ലെ? 

ആ വാതിലുകളില്‍ പതിച്ചിരുന്ന അക്കങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു അതിനു അവനെ സഹായിച്ചത്. ഒന്ന് മുതല്‍ പത്തു വരെയുള്ള അക്കങ്ങള്‍ ആ വാതിലുകളില്‍ പതിചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയാനാകാത്ത വണ്ണം ആയിരുന്നു അവ ആലേഖനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നത്. പോരാത്തതിന് പ്രതിഫലനങ്ങളുടെ അയ്യര് കളിയും. കൂടാതെ ആ വാതിലുകള്‍ക്ക് പിടിയോ മറ്റു പ്രത്യേകതകാലോ ഉണ്ടായിരുന്നുമില്ല.

ഇനിയിപ്പോ ശരിയായ വാതില്‍ എങ്ങനെ കണ്ടു പിടിക്കും?

 ഹെന്‍ട്രി ആ സൂചനാ ഫലകത്തെ ഒന്ന് കൂടി പരിശോധിച്ചു. പതിവില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി മിനുസമുള്ളതും തിളക്കമാര്ന്നതുമായ ലോഹം കൊണ്ടാണ് അത് നിര്‍മ്മിച്ചിരുന്നത്. മാത്രവുമല്ല അത് എവിടെയും ഉറപ്പിചിട്ടുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. വെറുതെ ചാരി വച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവന്‍ അത് കയ്യിലെടുത്തു തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി. ഒരു പ്രത്യേക ചരിവില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ അവയില്‍ ചില അക്ഷരങ്ങള്‍ തിളങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി.കുറെയേറെ വാക്കുകള്‍. വളരെ പണിപെട്ട് അവന്‍ ഒരു വാക്ക് വായിച്ചെടുത്തു.

“ENDON”
അങ്ങെനെയൊരു വാക്ക് അവനു പരിചയം ഇല്ല. എങ്കിലും മുന്‍ അനുഭവങ്ങള്‍ വച്ച് അവന്‍ തല തിരിഞ്ഞു ചിന്തിച്ചു.

“NODN3”
ഹെന്‍ട്രി എങ്ങെനെയാണ് ആ വാക്ക് കണ്ടു പിടിച്ചതെന്ന് ഇതിനകം നിങ്ങള്‍ ഊഹിച്ചു കാണുമല്ലോ.

NO DOOR  NUMBER 3 എന്നതിന്റെ ചുരുക്കെഴുത്താണ് അതെന്നു അവന്‍ മനസ്സിലാക്കി. ഇനി എല്ലാം എളുപ്പമല്ലേ. ബാക്കിയുള്ള വാക്കുകള്‍ കൂടി കണ്ടു പിടിക്കണം.

വളരെയധികം ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ടി വന്നു മുഴുവന്‍ വാക്കുകളും കണ്ടെത്താന്‍. ഹെന്‍ട്രി കണ്ടെത്തിയ വാക്കുകള്‍ ഇതാ.

“NO WIFE NO SEX NINE’O NIGHT NO EVE FORUN NET ENDON TOWN NONE
നിങ്ങള്ക്ക് ഇതിന്റെ കുരുക്കു അഴിച്ചെടുക്കാന്‍ പറ്റുന്നുണ്ടോ? ശരിയായ വാതില്‍ ഏതാണെന്ന് നിങ്ങള്ക്ക് കണ്ടു പിടിക്കാനാകുന്നുണ്ടോ? ഉത്തരങ്ങളും അഭിപ്രായങ്ങളും അറിയിക്കുക.

ഹെന്റിയുടെ വിശകലനം ഇങ്ങെനെ ആയിരുന്നു.

NO WIFE അക്ഷരങ്ങള്‍ ശരിക്കു വയ്ക്കുകയാണേല്‍ NO FIWE എന്നാകും. W മാറ്റി V വയ്ച്ചാല്‍ NO FIVE. അപ്പോള്‍ അഞ്ചാമത്തെ വാതിലും ശരിയല്ല.

NO SEX. വളരെ എളുപ്പം അല്ലേ. E യുടെ സ്ഥാനത്ത് I വന്നാല്‍ NO SIX. അപ്പോള്‍ ആറാമത്തെ വാതിലും അല്ലാ.

NINE’O  ഇപ്പോള്‍ ശരിക്കും മനസ്സിലായി തുടങ്ങി അല്ലെ? NINE’O എന്ന് വച്ചാല്‍ എന്താ? ഒമ്പതാമത്തെ ആണെന്നോ അല്ലെന്നോ? ഉം...ഒമ്പതാമത്തെ വാതിലിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ഒരു സംശയം. അപ്പോള്‍ അതവിടെ നില്‍ക്കട്ടെ.

NIGHT  എന്താണര്‍ത്ഥം? ഇടയ്ക്കുള്ള അക്ഷരങ്ങള്‍ ചെര്‍ക്കുകയാണേല്‍ NO EIGHT എന്നാകും. അപ്പോള്‍ എട്ടും ശരിയായ വാതിലല്ല!

NO EVE. ഇവിടെയും വിട്ടു പോയ അക്ഷരങ്ങള്‍ ചെര്‍ക്കുകയാണേല്‍ NO SEVEN എന്നാകും. ഏഴും തെറ്റാണ്.

FORUN  അക്ഷരങ്ങള്‍ അടുക്കി വയ്ക്കുവാണേല്‍ NFOUR എന്നാകും. എന്താ അതിനര്‍ത്ഥം? നാല് അല്ലെന്നാണോ? നാലാമത്തെ വാതിലിന്റെ കാര്യത്തിലും ഒരു സംശയം.

NET അക്ഷരങ്ങള്‍ ശരിയാക്കിയാല്‍ TEN. അപ്പോള്‍ പത്താമത്തെ വാതില്‍ ശരിയാണ്. കാരണം മറ്റു സൂചനകള്‍ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല.

ENDON  അത് ആദ്യമേ കണ്ടു പിടിച്ചല്ലോ.

TOWN  അക്ഷരങ്ങള്‍ ശരിക്കു വായിച്ചാല്‍ NTWO  ഇതും സംശയാലു ആണ്.

NONE   N ONE. ഒന്നാമത്തെ വാതിലും തെറ്റാണോ?

അപ്പോള്‍ ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും നാലാമത്തെയും ഒമ്പതാമാതെയും വാതിലുകള്‍ സംശയമാണ്. പത്താമത്തെ വാതില്‍ മാത്രമേ സൂചന പ്രകാരം ശരിയായി വരുന്നുള്ളൂ. അപ്പോള്‍ പത്താമത്തെ വാതില്‍ തുറക്കുക തന്നെ. പക്ഷെ എങ്ങനെ? ഒന്ന് ശ്രമിച്ചു കളയാം.
എന്നാല്‍ പെട്ടെന്ന് തന്നെയാണ് തൂക്കു പാലത്തില്‍ വച്ചുള്ള അനുഭവം അവന്റെ മനസ്സില്‍ തെളിഞ്ഞത്. അവിടെ ശരിയെന്നു തോന്നിച്ച വഴികളെല്ലാം മിഥ്യ ആയിരുന്നു. അത് പോലെ ആയിക്കൂടെ ഇതും. തന്റെ ഇത് വരെയുള്ള അനുഭവങ്ങള്‍ പഠിപ്പിച്ചത് അതാണ്‌. അവന്‍ ഒന്ന് കൂടി ആലോചിച്ചു. ആ വാക്കുകള്‍ ഒരു പാട് പ്രാവശ്യം വായിച്ചു നോക്കി.

“NO WIFE NO SEX NINE’O NIGHT NO EVE FORUN NET ENDON TOWN NONE

   സംശയം തോന്നിയ വാക്കുകളില്‍ അവന്‍ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. കൂട്ടത്തില്‍ നിന്നും അവയെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നത് എന്താണ്? അവയുടെ അര്‍ഥം?

ഈശ്വരാ ഇത് നേരത്തെ മനസ്സില്‍ തോന്നാത്തത് എന്താണ്? കൂട്ടത്തില്‍ ഏറ്റവും വ്യത്യസ്തമായ വാക്ക് ഏതാണ്?

NINE’O

ഒമ്പതാമത്തെ വാതില്‍ അല്ലെ? കാരണം എന്താ? അതില്‍ ഒരു ചിഹ്നം ഉണ്ട്. “

അവന്‍ ആ വാക്കിനെ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചു. കുറച്ചു കുഴപ്പം പിടിച്ച സമസ്യ ആണ്. എന്താണ് ആ ചിഹ്നം അര്‍ത്ഥമാക്കുന്നത്? എന്തിനെയോ വലത്തേക്ക് തിരിക്കണം എന്നല്ലേ? അതെ അത് തന്നെയാണ്.
ഒരു നിമിഷം. നിങ്ങള്‍ കണ്ടു പിടിച്ച വാതിലും സൂചനയും ഇത് തന്നെയാണോ? അല്ല അല്ലെ? ഇനിയും നിരവധി സമസ്യകള്‍ ഇങ്ങനെ കണ്ടു പിടിക്കാനുണ്ട്. തുടര്‍ന്ന് വായിക്കുക.
അപ്പോള്‍ ഒമ്പതാമത്തെ വാതിലില്‍ എന്തിനെയോ വലത്തേക്ക് തിരിക്കണം. പക്ഷെ എന്തിനെ? അവന്‍ ഒമ്പതാമത്തെ വാതില്‍ അഥവാ ദര്പ്പനത്തെ പരിശോധിച്ചു.

കിം ഫലാ!

ഒന്നും കണ്ടെത്തിയില്ല. പക്ഷെ അവന്‍ നിരാശനായില്ല. ആ ദര്പ്പനതിനു ച്ചുട്ടുമുല്ലവയെ കൂടി പരിശോധിച്ചു. അപ്പോള്‍ ഒരു കാര്യം അവന്‍ കണ്ടെത്തി. ഒമ്പതാമത്തെ വാതിലിനു മുകളില്‍ സമഷട്ഭുജാകൃതിയില്‍ ഒരു ദര്‍പ്പണം. ഒരു പതിനഞ്ചു ചതുരശ്ര സെന്റീ മീറ്റര്‍ വിസ്താരം ഉള്ളത്. നേരത്തെ അത് കണ്ടില്ലാ...അതവിടെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. നോക്കെണ്ടുന്ന രീതിയില്‍ നോക്കിയില്ല അതാ.

ഹെന്റി ആ സമഷട്ഭുജ ദര്പ്പനത്തെ ഞെക്കി. അത് അകത്തേയ്ക്ക് കയറിയിട്ട് പുറത്തേയ്ക്ക് തള്ളി വന്നു. അവന്‍ അതിനെ വലത്തേയ്ക്ക് കറക്കി.
ക്രര്‍....... ക്രര്‍..............
കുറച്ചു ശബ്ദങ്ങള്‍ കേട്ടു. പക്ഷെ ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല.
ഒമ്പതാമത്തെ വാതില്‍ തുറക്കപ്പെടുമായിരുന്നു എന്നായിരുന്നു ഹെന്റിയുടെ പ്രതീക്ഷ. പക്ഷെ ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. അവന്‍ ചിന്തയില്‍ മുഴുകി.
പക്ഷെ ശരിക്കുള്ള വാതില്‍ തുറക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഹെന്റി പ്രതീക്ഷിച്ചത് അല്ലായിരുന്നു. മറ്റു ശബ്ദങ്ങള്‍ കേള്‍കാതിരുന്നതിനാലും തന്റെ ഉത്തരം ശരിയാണ് എന്ന് ഉരച്ചു വിശ്വസിചിരുന്നതിനാലും ഹെന്റി ആ വാതില്‍ കണ്ടില്ല.
ഇനി പറയൂ...നിങ്ങള്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചത് പോലെയാണോ സംഭവിച്ചത്? നിങ്ങളുടെ കണക്കു കൂട്ടലുകള്‍ തെറ്റിയില്ലെ?

ഈ അധ്യായാതെ കുറിച്ചുള്ള നിങ്ങളുടെ സത്യസന്ധമായ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് നിര്‍ത്തുന്നു.

എന്ന് സ്വന്തം
സമീര്‍.റ്റി


കൂടുതൽ‍ വായിക്കുക »

8/02/2016

ഹെന്റി ദി ജീനിയസ്.....ഗ്രാവിറ്റി മെഷീനും അറിയപ്പെടാത്ത കണ്ടു പിടിത്തവും അദ്ധ്യായം 8

ഹെന്റി ദി ജീനിയസ്.....ഗ്രാവിറ്റി മെഷീനും അറിയപ്പെടാത്ത കണ്ടു പിടിത്തവും
അദ്ധ്യായം 8

ഹെന്റി എത്തപെട്ടത്‌ ദര്‍പ്പണങ്ങള്‍ കൊണ്ടുള്ള ഒരു മുറിയിലായിരുന്നു.ഇട നാഴി കടന്നു അവന്‍ ആ മുറിയില്‍ കയറിയതും വാതില്‍ കൊട്ടിയടക്കപ്പെട്ടതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. അതും ദര്‍പ്പണം കൊണ്ട് നിര്‍മ്മിച്ചത്‌.
അവനു അദ്ഭുതമായി.എവിടെ നോക്കിയാലും അനേകം ഹെന്‍ട്രിമാര്‍!താന്‍ ചെയ്യുന്നതൊക്കെ തിരിച്ചു കാണിക്കുന്ന നൂറായിരം ഹെന്‍ട്രിമാര്‍. അവനു രസം കയറി. അവരെ നോക്കി ഗോഷ്ടി കാണിക്കാനും കൊഞ്ഞനം കുത്താനും തുടങ്ങി. അവര്‍ തിരിച്ചും. ഇതിനിടയിലെപ്പോഴോ അവന്‍ സൂചനാ ഫലകം കണ്ടെത്തി.

അതില്‍ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

പത്തു വാതിലുകളില്‍ ശരിയായ വാതില്‍ തുറക്കുക.അല്ലെങ്കില്‍ മരണം സുനിശ്ചിതം!
ഹെന്‍ട്രി ശരിക്കും കോമാളിയായത് ഇപ്പോഴാണ്. വന്ന വാതില്‍ ഏതെന്നു പോലും കണ്ടു പിടിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല. പിന്നെയല്ലേ പത്തു വാതിലുകള്‍!

എങ്കിലും അവന്‍ ആ മുറി, ശരിക്കും പറഞ്ഞാല്‍ ദര്പ്പനങ്ങളെ പരിശോധിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. കുറെയേറെ സമയമെടുത്തു ഒരു വാതില്‍ കണ്ടെത്താന്‍. അതി സമര്‍ത്ഥമായി ദര്പ്പനങ്ങള്‍ കൊണ്ട് നിര്‍മിച്ചിരുന്ന ആ വാതിലിന്റെ പ്രത്യേകത മനസ്സിലാക്കിയപ്പോഴേക്കും പിന്നെ എല്ലാം എളുപ്പമായിരുന്നു. ഓടി നടന്നു അവന്‍ ബാക്കിയുള്ള വാതിലുകളും കണ്ടെത്തി.

എങ്ങനെയെന്നല്ലെ?

 ആ വാതിലുകളില്‍ പതിച്ചിരുന്ന അക്കങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു അതിനു അവനെ സഹായിച്ചത്. ഒന്ന് മുതല്‍ പത്തു വരെയുള്ള അക്കങ്ങള്‍ ആ വാതിലുകളില്‍ പതിചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയാനാകാത്ത വണ്ണം ആയിരുന്നു അവ ആലേഖനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നത്. പോരാത്തതിന് പ്രതിഫലനങ്ങളുടെ അയ്യര് കളിയും. കൂടാതെ ആ വാതിലുകള്‍ക്ക് പിടിയോ മറ്റു പ്രത്യേകതകലോ ഉണ്ടായിരുന്നുമില്ല.

ഇനിയിപ്പോ ശരിയായ വാതില്‍ എങ്ങനെ കണ്ടു പിടിക്കും?

 ഹെന്‍ട്രി ആ സൂചനാ ഫലകത്തെ ഒന്ന് കൂടി പരിശോധിച്ചു. പതിവില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി മിനുസമുള്ളതും തിളക്കമാര്ന്നതുമായ ലോഹം കൊണ്ടാണ് അത് നിര്‍മ്മിച്ചിരുന്നത്. മാത്രവുമല്ല അത് എവിടെയും ഉറപ്പിചിട്ടുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. വെറുതെ ചാരി വച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവന്‍ അത് കയ്യിലെടുത്തു തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി. ഒരു പ്രത്യേക ചരിവില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ അവയില്‍ ചില അക്ഷരങ്ങള്‍ തിളങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി.കുറെയേറെ വാക്കുകള്‍. വളരെ പണിപെട്ട് അവന്‍ ഒരു വാക്ക് വായിച്ചെടുത്തു.

“ENDON”
അങ്ങെനെയൊരു വാക്ക് അവനു പരിചയം ഇല്ല. എങ്കിലും മുന്‍ അനുഭവങ്ങള്‍ വച്ച് അവന്‍ തല തിരിഞ്ഞു ചിന്തിച്ചു. 

“NODN3”
ഹെന്‍ട്രി എങ്ങെനെയാണ് ആ വാക്ക് കണ്ടു പിടിച്ചതെന്ന് ഇതിനകം നിങ്ങള്‍ ഊഹിച്ചു കാണുമല്ലോ. 

NO DOOR  NUMBER 3 എന്നതിന്റെ ചുരുക്കെഴുത്താണ് അതെന്നു അവന്‍ മനസ്സിലാക്കി. ഇനി എല്ലാം എളുപ്പമല്ലേ. ബാക്കിയുള്ള വാക്കുകള്‍ കൂടി കണ്ടു പിടിക്കണം.

വളരെയധികം ബുദ്ധി മുട്ടേണ്ടി വന്നു മുഴുവന്‍ വാക്കുകളും കണ്ടെത്താന്‍. ഹെന്‍ട്രി കണ്ടെത്തിയ വാക്കുകള്‍ ഇതാ.

“NO WIFE NO SEX NINE’O NIGHT NO EVE FORUN NET ENDON TOWN NONE”

    നിങ്ങള്ക്ക് ഇതിന്റെ കുരുക്കു അഴിച്ചെടുക്കാന്‍ പറ്റുന്നുണ്ടോ? ശരിയായ വാതില്‍ ഏതാണെന്ന് നിങ്ങള്ക്ക് കണ്ടു പിടിക്കാനാകുന്നുണ്ടോ? ഉത്തരങ്ങളും അഭിപ്രായങ്ങളും അറിയിക്കുക.

ഞാന്‍ എഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ഫിക്ഷന്‍ നോവെലൈറിന്റെ ഒരു ചെറിയ ഭാഗം ആണിത്. എഴുത്ത് കുത്തുകള്‍ ഏതാണ്ട് പൂര്‍ത്തിയായി. ഇത്തവണ നാട്ടിലെത്തുമ്പോള്‍ ഇത് പ്രസിധീകരിക്കനമെന്നാണ് ആഗ്രഹം. അതിനു മുന്നോടിയായി ഒരു ചെറിയ പ്രൊമോഷന്‍ വര്‍ക്ക്‌. കുറച്ചു പബ്ലിസിടിയും കുറെയേറെ വിമര്‍ശനങ്ങളും പ്രതീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടാണ് ഇത് ഇപ്പോള്‍ ഇവിടെ പോസ്ടിയത്.

ഇതിനുത്തരം ഉടനെ തന്നെ എന്റെ ബ്ലോഗില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതാണ്.
എന്ന് സ്വന്തം 
സമീര്‍.റ്റി
കൂടുതൽ‍ വായിക്കുക »

5/13/2016

കലികാലത്തൊരു വിനോദയാത്ര 07

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും കൂടി തേരോട്ടം നടത്തിയ ശേഷം ആ പെന്പില്ലെരേം ഫോളോ ചെയ്തു ഒരു ഇട നാഴിയിലെത്തി! യെസ് എ ബിഗ്‌ ഇട നാഴി. പഹയന്മാര് അവിടെ കൊണ്ട് ഒരു അഞ്ഞൂറ് കടകൾ വച്ചിരിക്കുന്നു!!!

പിന്നെന്താ നമ്മൾ മലയാളികൾ അന്യ നാട്ടില പോയാൽ കണ്ട കടയായ കടയെല്ലാം കയറി വില ചോദിക്കും. എന്നാാലൊട്ട് വാങ്ങിക്കതുമില്ല! 
കാ കാ കീ കീ അതാ ഒരു കമ്പിളി കട. കറവ ചാടി അകത്തു കയറി. കൊറേ കംബിളിപോതപ്പിന്ന്റെ വില ചോദിച്ചു. അവസാനം ഡീൽ ഉറപ്പിച്ചു. നമ്മുടെ പെന്പില്ലേറെ കൊണ്ട് തുണികള വാങ്ങിപ്പിക്കാം. ഒരു കമ്പിളി ഷർട്ട് ഫ്രീ ആയി കൊടുക്കണം.

അങ്ങനെ സ്വയം മതി മറന്നു കമ്പിളി ഷർറ്റിന്റെ പത്തു പതുപ്പു ആസ്വദിച്ചങ്ങനെ നില്ക്കുമ്പോഴാണ് ജസ്റിൻ സാർ പില്ലെരെയെല്ലാം ആട്ടി തെളിച്ചു ശകടത്തിൽ കയറ്റിയത്. ഞാനും കറവയും ആവുന്നതും പറഞ്ഞു നോക്കി.....നല്ല വില്ക്കുരവുണ്ട്......പിള്ളേര് പർചെസട്ടെ .
എവിടെ? ജസ്റിൻ സര് സമ്മദിചില്ല !
നഷടപെട്ട തന്റെ കമ്പിളി ഷർറ്റിനെ ഓര്ത് ദുഖിച്ചു കൊണ്ട് കറവ വണ്ടിയേൽ കയറി.
     തിരികെ കേരള ഹോട്ടലിൽ കയറി ഭക്ഷണം കഴിക്കാനിരുന്നു. കറവ കാമുകി നഷ്ടപെട്ട കാമുകനെപൂലെ ചോറ് വെറുതെ കുഴച്ചു കുഴച്ചിരുന്നു......
ഞാനും!  സാമ്പാറു കിട്ടുന്നത് വരെ!
കറവയുടെ ദുഃഖം തീരുന്നത് വരെ ഞാനവിടിരുന്നു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.... എന്റെ ആത്മാർഥത കണ്ടു കണ്ണ് നിരഞ്ഞിട്ടാകണം ഹോറെലുകാർ ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരെയും ഇറക്കി വിട്ടു.

പിന്നെ പതിവ് പോലെ ഷോപ്പിംഗ്‌... ഇത്തവണ ഉന്തു വണ്ടി സ്ടാലുകളിൽ ആണെന്ന് മാത്രം!
കറവ രണ്ടു ജോഡി ചെരിപ്പുകളും ഒരു ബെല്ടും വാങ്ങി.ഇത് കണ്ട തരുനീസ് കൂടെ കൂടി. അവരും ആവേശത്തോടെ വില പെശുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരല്പം മാറി നിന്ന് സോറി ഇരുന്നു ഞാൻ ഇതെല്ലാം വീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിന്നത് കൂടി പോയി...അത് പുറത്തേയ്ക്ക് പോകാനുള്ള വെപ്രാലതിനിടയ്ക്കു വില പെശുന്നതെങ്ങനെയാ.......ഞാനവിടിരുന്നു....ഒന്നുകിൽ ഭക്ഷണം ദാഹിക്കുന്നത് വരെ...അല്ലേല ഇവളുമാരുടെ പര്ചെസിംഗ് തീരുന്നത് വരെ....കണ്ടിട്ട് ആദ്യതെത് താനെ നദക്കുമെനാ തോന്നുന്നേ.
കറവ താൻ വാങ്ങിയ സാദനങ്ങൾ എന്നെ കാണിച്ചു....
അളിയാ വാ നല്ല വിലക്കുരവുണ്ട്...ദോണ്ടേ ആ പെട്ടിക്കടയിൽ!
മോനെ കരവേ എനിക്ക് നിന്നെ അറിഞ്ഞൂടെ...നീ മിനിമം നാല് ബെല്റെന്കിലും കമ്മിഷൻ ഉറപ്പിചിട്ടായിരിക്കും എന്നെ വിളിക്കുന്നെ...

എന്തായാലും ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ നിന്റെ ചെരിപ്പ്സ്. 
ഞാൻ പരിശോധിച്ചു. നല്ല അടി പൊളി ചെരിപ്പ്സ്...അതെ അതിന്റെ അടി വശം മുഴുവൻ പൊളി ആയിരുന്നു......നിറയെ ദ്രവിച്ചു ഹോളുകൾ വീണിരിക്കുന്നു.പോരാത്തതിന് ഒരു വള്ളി ഊറി വരികയും ചെയ്തു. ഇത് ഞാൻ കരവയെ കാട്ടിയപ്പോൾ 
ഓ അത് ഞാൻ കണ്ടതാ...അത് കൊമ്പെന്സേറ്റ് ചെയ്യാനല്ലേ ഈ തൊപ്പിയും ബെല്ടും!
എങ്കിലും അത് ശരിയല്ലല്ലോ? നമ്മുടെ മഹാദേവന് പഴയ കുപ്പിക്കാര്യം ഓര്മ വന്നു.അധെഹതിലെ ഉപഭോക്താവ് സാദാ കുടഞ്ഞെനീട്ടു... പൊട്ടിയ ചെരിപ്പും വാങ്ങി പെട്ടിക്കടയിലേക്ക്‌ നടന്നു....മഹാ ദേവന്റെ ഉറച്ച കാൽ വെൽപ്പിൽ മൂന്നു വള്ളികൾ വിരയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...ഒന്ന് ആ പൊട്ടിയ വള്ളിയും പിന്നെ രണ്ടെണ്ണം അദ്ധേഹത്തിന്റെ തന്നെ പാരഗാൻ ചെരിപ്പിന്റെ ലൂസായ  വള്ളികളും ആയിരുന്നു.... 
പെന്കിളികളെ വകഞ്ഞു മാറ്റി മഹാടെവാൻ ആ കടക്കാരന് മുന്നിലെത്തി. അവർ തമ്മിൽ രൂക്ഷമായ വാക്ക് തർക്കങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ട്...
കറവയും അങ്ങോട്ട്‌ പോയി.
കൂട്ടത്തിലെ സുന്ദരി ഒരു ചെരിപ്പും തൂകി ബുദ്ധിമുട്ടുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ നിര വയറിനെ മറന്നു ചാടിയെനീട്ടു മുന്നോട്ടു നടന്നു.
ധിം!!!
ദേ കിടക്കുന്നു ഓടയിൽ.ഓടയിൽ നിന്നും കൊണ്ട് ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി....ഭാഗ്യം അവിടെ നടക്കുന്ന ബഹളത്തിനിടയ്ക്ക് ഞാനെ ആരും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.
എന്നാൽ ആ അട്ടഹാസം എന്റെ ചെവിയില പതിച്ചത് ഞാൻ വീണതിനേക്കാൾ ശക്തിയോടെയായിരുന്നു.....മിനി ടീച്ചർ !!!
ഞാൻ പതിയെ ഏന്തി വലിഞ്ഞു പഴയ സ്ഥാനത്തിരുന്നു. സുന്ദരി ചെരിപ്പോക്കെ വാങ്ങിയെന്ന് തോന്നുന്നു...എന്തായാലും മഹാ ദേവന രണ്ടു വാച്ച് വാങ്ങിയാരുന്നു..അതും ഫ്രീ ആയി.
വന്ന പാടെ എന്ന്നോട് പറഞ്ഞു.
അളിയാ നമുക്ക് ഇതങ്ങു സ്ഥിരമാക്കിയാലോ?
ഇതു? ഇങ്ങനെ ഓടയിൽ വീഴുന്നതോ????
കൂടുതൽ‍ വായിക്കുക »

3/06/2016

കൊതുക് പുരാണം ഭാഗം മൂന്ന്‍

പണിക്കരുടെ ആത്മാവ് ആറു അറുപതില്‍ പായുകയാണ്. പരലോകമാണ്‌ ലക്ഷ്യം. മാരത്തോണ്‍ ഓടുന്ന ഉസൈന്‍ ബോള്‍ട്ട് പോലും നട്ടിളകി വീണു പോകും. അമ്മാതിരി പാചിലല്ലേ പായുന്നത്! ഹര്‍ഡില്‍സ്നടത്തി മിസ്‌. കൊതുക് പിറകെയുണ്ട്. പാവത്തിന് അത്രയ്ക്കെ പറ്റുള്ളൂ. ചിറകും പൂടയും പണിക്കര്‍ വലിചോടിചില്ലേ!
പരെതാത്മാക്കളുടെ ഒളിമ്പിക്സ് അവസാനിച്ചത്‌ ഒരു വലിയ ഗേറ്റിനു മുന്‍പിലായിരുന്നു.
അവിടെ ഇങ്ങനെ എഴുതി വച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
പരമ്പരകളായി പലരും പരലോകമെന്നു വിളിക്കുന്നത്‌ കൊണ്ട് പരലോകമായ ലോകം!

അതിനു താഴെയായി കരിക്കട്ട കൊണ്ട് ഇങ്ങനെയും എഴുതിയുട്ടുണ്ടായിരുന്നു!
ഭൂമിയിലെ പിള്ളേര്‍ അങ്ങനെ ചെയ്യുമോ?

ഏതായാലും ഗേറ്റ് തുറക്കാനോന്നും നേരമില്ല. പണിക്കര്‍ മതില് ചാടി. വിദൂരതയിലെവിടെയോ രണ്ട് മണിയടിച്ചു.കൂടെ ഒരു നിലവിളിയും. പണിക്കര്‍ മൂക്ക് കുത്തി വീണതാണ്. നോക്കുമ്പോള്‍ അതാ കൊതുക് ഗെട്ടിനിടയിലൂടെ ചാടി ചാടി വരുന്നു.
പൊട്ടിയ മണിയും പൊത്തി പിടിച്ചോണ്ട് പണിക്കര്‍ വീണ്ടു ഓടി.ഇത്തവണ  മണി നാലടിച്ചു. ഉരുണ്ടു പിരണ്ടു വീണത്‌ പോത്തിന്റെ മുതുകിലും. വര്‍ഷങ്ങളായി ഉപയോഗിക്കാണ്ടിരുന്ന മണിയും മറ്റും പുല്ലില്‍ ഉറച്ചു സായൂജ്യം നെദൂന വേളയിലാ കിളവന്‍ ലാന്റിയത്!
പോത്തിന് സഹിക്കുവോ?
അമറി കൊണ്ട് മൊതലാളീടെ അടുത്തേയ്ക്കോടി. മുതുകില്‍ പണിക്കരും.
ആക്സിലിന് കിട്ടിയ ക്ഷതമാനെന്നു തോന്നുന്നു പോത്ത് ഉദ്ദേശിച്ച രീതിയില്‍ ഓടാന്‍ പറ്റിയില്ല. എന്നാലും ലങ്ടിംഗ് കൃത്യമായിരുന്നു.
കണക്ക പിള്ളയെ കണക്കു പഠിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന കാലന്റെ മുതുകിലോട്ടു!
കണക്ക പിള്ള നോക്കുമ്പോള്‍ കാലന്‍ താഴേം നടുവില്‍ പോത്തും മോളില് പണിക്കരും.
കണക്കനും ചാടി വീണു പണിക്കരുടെ മുതുകത്തേക്ക്‌.
ഇതേ സമയം സര്‍വ ശക്തിയുമെടുത്തു ആഞ്ഞു കുത്തിയ കൊതുകിന്റെ കുത്ത് ചെന്ന് വീണത്‌ കണക്കന്റെ ചന്തിക്കിട്ടായിരുന്നു.
ആ........ ആ വിളിയില്‍ ഒരു വശപിശകില്ലേ എന്ന് കൊതുക് ഒന്ന് സംശയിച്ചു.കാരണം പണിക്കരുടെ വിളി ഇങ്ങനല്ലാ!!!

പ്ലിംഗ്! പെട്ടെന്ന്‍ കരണ്ടു പോയി. അവിടമാകെ ഇരുട്ട് പരന്നു. പണിക്കര്‍ തപ്പി പ്പിടിച്ചു തീപ്പെട്ടി ഉരച്ചു. പെട്ടെന്ന് തന്നെ മൂന്നു ബീഡികള്‍ പുകഞ്ഞു.
കറന്റ് വന്നാപോള്‍ മൂവരും കൂടി ഇരുന്നു ബീഡി വലിക്കുകയാണ്‌. മിസ്‌ കൊതുകിനെ കണക്കന്‍ കാളി തൂക്കി എടുത്തിട്ടുണ്ട്.
പോത്താകട്ടെ ഒടിഞ്ഞ ആക്സില്‍ കാറ്റ് കൊല്ലാന്‍ പാകത്തിന് കിടക്കുവാന്.
ഇത് കണ്ട കാലന്‍ കാലു മടക്കി ഒന്ന് കൊടുത്തു. പോത്തിന്റെ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന ബാല്യം കൂടി തകര്‍ന്നു പോയി.
പണിക്കര്‍ തന്റെ കഥകള്‍ വിവരിച്ചു.
ഇതിനിടയിലെപ്പോഴോ മിസ്‌ കൊതുക് പറന്നു പോയിരുന്നു. 
അങ്ങ് ദൂരെ മാറി നാല് കണ്ണുകള്‍ പകയോടെ പണിക്കരെ തുറിച്ചു നോക്കി. മിസ്‌ കൊതുകിന്റെയും മി. പോത്തിന്റെയും!

ശേഷം വിചാരണ ദിവസം!
തുടരും!
കൂടുതൽ‍ വായിക്കുക »

2/23/2016

കൊതുക് പുരാണം ഭാഗം രണ്ട്

kothuku

             
പണിക്കരുടെ ആത്മാവ് സമാധാനമായി എണീറ്റു.ആത്മാവ് തന്റെ മൃത ശരീരത്തിലേക്ക് നോക്കി. 
ആഹാ എന്തു ഭംഗി! വിളറി വെളുത്തങ്ങനെ കിടക്കുന്നു.
ആ കൊതുക് പണ്ടാരം! അതവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു ചോര കുടിക്കുവാണ്. മരിച്ചു കഴിഞ്ഞാലും വെറുതെ വിടില്ല. അതിനെ ഞാനിന്നു!

പണിക്കരുടെ ആത്മാവ് നിന്നു വിറച്ചു. ആത്മരോഷം!


മി.ആത്മ പണിക്കര്‍ മിസ്‌ കൊതുകിനെ ആക്രമിച്ചു.എവിടെ?


ജീവിചിരുന്നപ്പോലെ തന്നെ ചത്തു പോകിലും! ഒന്ന് തൊടാന്‍ കൂടി പറ്റിയില്ല.
മി. ആത്മ പണിക്കര്‍ ദൈവത്തോട് അപേക്ഷിച്ചു. ആതമാവ്‌ ആയതിനാലാകണം ക്യു നില്കെണ്ടിയും വന്നില്ല ദക്ഷിണ കൊടുക്കേണ്ടിയും വന്നില്ല.

മി.ആത്മ പണിക്കരുടെ അന്ത്യാഭിലാഷം സോറി ആത്മാഭിലാഷം ദൈവം കേട്ടു. മി. ആത്മ പണിക്കര്‍ ശക്തിമാനായി. മിസ്‌ കൊതുകിനെ കൊന്നു കൊല വിളിക്കാന്‍ വേണ്ടുന്ന ശക്തി മി. ആത്മ പണിക്കര്‍ക്ക് കിട്ടി.

മി. ആത്മ പണിക്കര്‍ വര്‍ധിച്ച രോഷത്തോടെ മിസ്‌. കൊതുകിനെ എടുത്തിട്ട് അലക്കി. മിസ്‌. കൊതുകിന്റെ ചിറകുകള്‍ വലിച്ചു ഒടിച്ചു. കൊമ്പു പിടിച്ചു വളച്ചു മിസ്‌ കൊതുകിന്റെ ചിറിക്കിട്ടു കുത്തി.കാലുകള്‍ ചവിട്ടി ഒടിച്ചു. എന്തിനേറെ പറയുന്നു മിസ്‌. കൊതുകിന്റെ ചാരിത്ര്യം വരെ കവര്‍ന്നെടുത്തു.
പാവം മിസ്‌. കൊതുക് അവള്‍ക്കു ഒന്നും പിടി കിട്ടിയില്ല. ആരാണ് തന്നെ ഇങ്ങനെ ഉപദ്രവിക്കുന്നതെന്ന്. താന്‍ കുടിച്ച ചോരയൊക്കെ അവിടെയും ഇവിടെയുമായി ഒഴുകുന്നത്‌ കണ്ടു പൊട്ടി പൊട്ടി കരയുവാനെ അവള്‍ക്കു കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.

അവസാനം മി. പണിക്കരുടെ ആത്മ രോഷത്തിനു മുന്നില്‍ മിസ്‌. കൊതുകിന്റെ ആത്മാവ് ശരീരത്തെ വിട്ടു പിരിഞ്ഞു.

ചത്തു മലച്ചു പെസ്റ്റായി കിടക്കുന്ന മിസ്‌. കൊതുകിനെ നോക്കി മി. ആത്മ പണിക്കര്‍ ഒരു ചിരി പാസ്സാകി. ആത്മഹര്‍ഷം!


അകമ്പടിക്കായി ഒരു മൂളല്‍ കേട്ടാണ് മി. ആത്മ പണിക്കര്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത്. തനിക്കു പറ്റിയ അബദ്ധം അപ്പോഴാണ്‌ മി. ആത്മ പണിക്കര്‍ക്ക് പിടി കിട്ടിയത്.


മിസ്‌. കൊതുകിന്റെ ആത്മാവ് അതാ മൂളിക്കൊണ്ട് പാഞ്ഞു വരുന്നു!
മിസ്‌. ആത്മ കൊതുകിന്റെ കുത്ത് ഭയന്ന് മി. ആത്മ പണിക്കര്‍ ജീവനും കൊണ്ടോടി, പരലോകത്തേക്കു!

ങേ! ആത്മാവിനും ജീവനുണ്ടോന്നോ? കഥയില്‍ ചോദ്യമില്ല. വായിച്ചു തീര്‍ന്നില്ലേ! മിണ്ടാതെ പോയി കിടന്നുറങ്ങിക്കോ!
കൊതുകിനെ സൂക്ഷിക്കുക.


ശേഷം പരലോകത്ത് വച്ച് കാണാം. അടുത്ത എപിസോടിനായി കാത്തിരിക്കുക!


കൂടുതൽ‍ വായിക്കുക »

1/23/2016

കൊതുക് പുരാണം ഭാഗം ഒന്ന്

kothuku
മിസ്റ്റർ പണിക്കർ 70 വയസ്സ്. ഒറ്റത്തടി.കൊച്ചിയിലുള്ള ഫ്ലാറ്റിൽ കിടന്നുറങ്ങുകയാണ്.
 രാത്രിയുടെ ഏതോ യാമങ്ങളിൽ ഒരു അലറ്ച്ചയോടെ പണിക്കര് ചാടി എണീറ്റു. നീണ്ടു തുടുത്ത മൂക്കിൻ തുമ്പിൽ നിന്നും ചോര ഒലിക്കുന്നു .പണിക്കർ  മൂക്ക് ശക്തിയായി ചൊറിഞ്ഞു . ഈ അത്യാഹിതത്തിന് ഉത്തരവാദിയായ മിസ്‌ കൊതുക് അല്പം മാറി ഇരുന്നു ചിറി തുടച്ചു.

പണിക്കർക്കാണേൽ ഉറക്കോം പോയി ചോരേം തെറിച്ചു. ഇനി  ആ കൊതുകിനെ കൊല്ലാണ്ട് രക്ഷയില്ല’ എന്ന വാശിയായി. ഇരുപതാമത്തെ നിലയുടെ ഉച്ചിയിലെ മുറിയായതിനാൽ പൊതുവെ കൊതുക് കയറാറില്ല. ലിഫ്റ്റ്‌ കേറി വന്നു കടിക്കുന്നത് ഇത് ആദ്യമായിട്ടാ! 

എങ്കിലും പണിക്കര് തപ്പിപ്പിടിച്ചു ഒരു കൊതുക് തിരി എടുത്തു കത്തിച്ചു.കണ്ടിട്ട് ആമ മാർക്ക്  ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. അത് പോലെ മാർക്കൊക്കെ ഉണ്ട് കൊതുക് തിരിയേൽ!

മിസ്‌ കൊതുകിനാണേൽ വയറു നിറയെ ചോര കുടിച്ചാൽ ഒരു പുക നിര്ബന്ധമാ. അതിനു ഇനി വേറെ ഫ്ലാറ്റെൽ  പോകേണ്ടി വരുമെന്നോർത്തു വിഷമിചിരിക്കുമ്പൊഴാ പണിക്കര് സാർ ഒന്ന് ചുമ്മാതിരി കത്തിച്ചത്! മിസ്‌ കൊതുക് തിരിക്കരുകെലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു.

അതെ സമയം മി. പണിക്കരുടെ കണ്ണുകൾ തന്റെ വേദനാ ഭാജനത്തെ അരിശത്തോടെ നോക്കുകയായിരുന്നു. കയ്യില കിട്ടിയത് തലയിണയാ . എടുത്തങ്ങു ചാമ്പി.

ഠിം! ഭും!

തലയിണ ഇരുന്നങ്ങു കത്തി. ഇപ്പം നല്ല പുകയായി.
ഇതിനിടയിൽ മിസ്‌ കൊതുക് തിരിച്ചു വീട്ടിലെത്തിയിരുന്നു.
പുകയിട്ടും അരിച്ചു പെറുക്കിയും മി. പണിക്കര് ആ രാത്രി കഴിച്ചു കൂട്ടി.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ടോയ്ലെറ്റിൽ ഇരുന്നു പതിവ് പത്രം വായനയിലാണ് പണിക്കർ  ആ ഞെട്ടിക്കുന്ന വാര്ത്ത കണ്ടത്!
കൊച്ചിയിൽ ഡെങ്കി പനി പടരുന്നു. കൊതുകാണ് വില്ലൻ . നാലഞ്ചു പേര് ഇതിനകം കാലങ്കോട്ടു  എതിയത്രേ.!

പോരെ പൂരം. പണിക്കരുടെ മൂകിൽ നിന്നും ഒരു തുള്ളി ചോര പൊടിഞ്ഞു. താഴ്ത്തിയ നിക്കർ തിരിച്ചു കേറ്റാണ്ട് എടുത്തു ചാടി ഓടിയതിനാൽ മൂക്കിടിച്ചു വീണു. ഇതിനിടയിൽ അധികം മുക്കാലും മൂളലുമില്ലാതെ ഉച്ചിഷ്ടം, അമേദ്യം തുടങ്ങിയ വാക്കുകള്‍ അവിടെയാകെ മുഴങ്ങി കേട്ടു .

പണിക്കർ  തിരികെ എത്തിയത് തന്റെ പ്രീമിയർ പദ്മിനി കാര്‍ നിറയെ വെടി കോപ്പുകൾ ആയിട്ടാണ്. കൊതുകിനെ കൊല്ലാൻ! അല്ലാതെന്തിനാ!

മലപ്പുറം കത്തി...അമ്പും വില്ലും...ബോംപ്..എ കെ 47 മെഷീൻ ഗൻ  എന്ന് വേണ്ട എല്ലാമുണ്ട്!.

രാത്രിയായപ്പോഴേക്കും മിസ്‌ കൊതുക് ഒരു പൈന്റ് അടിക്കാനായി ലിഫ്റ്റ്‌ കയറി എത്തി. മി പണിക്കർ അവിടെ ആക്രമിക്കാൻ പതിയിരിക്കുവാനെന്ന കാര്യം അറിയാതെ തന്റെ വലതു കാൽ എടുത്തു മുറിക്കകതെക്ക് വച്ചതും 
ട്ടേ! ആദ്യത്തെ വെടി പൊട്ടി. 

അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് ഒഴിഞ്ഞു മാറിയതിനാൽ മിസ്‌ കൊതു  രക്ഷപെട്ടു!

പിന്നെയങ്ങോട്ട് ഇന്ത്യയും പാകിസ്ഥാനുമാല്ലാരുന്നോ......മി പണിക്കരുടെ ഓരോ ആക്രമണത്തിൽ നിന്നും മിസ്‌ കൊതു ഒഴിഞ്ഞു മാറി. പാഞ്ഞു വന്ന വെടിയുണ്ടക്കു മേല മാട്രിക്സ് സ്റ്റൈലിൽ കരണം മറിഞ്ഞു പണിക്കര്ക്കിട്ടു ഒരു കുത്ത്. മിസ്‌ കൊതുകിന്റെ ഒരൊറ്റ കുത്ത് പോലും പാഴാകാതെ പണിക്കർ  ഏറ്റു വാങ്ങി. അവസാനം ടോം ആൻഡ്‌ ജെറിയിലെ പോലെ പണിക്കർ  തന്റെ വെള്ള ജട്ടി ഊരി കാണിച്ചു തോല്‍വി സമ്മതിച്ചു!

തളര്ചയ്ക്കിടയിലും പണിക്കരുടെ മനസ്സ് മിസ്‌ കൊതുകിനെ തളയ്കാനുള്ള  വഴി തെരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.

പൊടിയും പുകയുമടങ്ങിയപ്പോൾ പണിക്കരുടെ കണ്ണുകൾ  ഷെൽഫിലിരിക്കുന്ന കീട നാശിനിയിൽ ഉടക്കി. മി.പണിക്കര്‍ ചാടിയെനീടു അത് കൈക്കലാക്കി.

യുദ്ധമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു പൊടിയും തട്ടി വീട്ടിലേക്കു പോകാനിരുന്ന മീസ് കൊതുക് ഇത് കണ്ടു അവിടെ നിന്നു ഇനി ഇത്തിരി സ്പ്രേയും കൂടി അടിച്ചിട്ട് പോകാം. 

ഇന്നാ അടിച്ചോ അടിച്ചോ എന്നും പറഞ്ഞു കക്ഷം കാണിച്ചു നിന്ന മിസ്‌ കൊതുക് അത് കണ്ടു ഞെട്ടി.

മി. പണിക്കർ  ആ മാരക വിഷം മട മടാ കുടിക്കുകയാണ്. മിസ് കൊതുകിനു വല്ലാതെ കരച്ചില് വന്നു.

ഇതിനിടയിൽ പണിക്കർ  കിറുങ്ങി വീണു.

അവസാനമായി പണിക്കരുടെ ചോര കുടിച്ചു കളയാം എന്ന് വിചാരിച്ചു മിസ്‌ കൊതുക് പണിക്കരുടെ മൂക്കിൽ കയറിയിരുന്നു ചോര കുടിച്ചു.

മി.പണിക്കര്ക്കും അത് തന്നെയായിരുന്നു വേണ്ടിയിരുന്നത്.പണിക്കരുടെ ചുണ്ടില് ഒരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.

അധികം വൈകാതെ മിസ്‌ കൊതുക് മയങ്ങി വീണു. അൽപ നേരത്തിനുള്ളിൽ മി.പണിക്കരും.

പിന്നെ പണിക്കർക്ക് ബോധം വരുമ്പോൾ ആശുപത്രിയിലായിരുന്നു. ഐ.സി.യുവിൽ അത്യാസന്ന നിലയില് കിടക്കുമ്പോഴും പണിക്കര് ചിരിച്ചു. അങ്ങനെ തന്റെ അവസാന അടവിൽ ആ കൊതുക് വീണല്ലോ!

എവിടെ നിന്നോ ഒരു മൂളൽ കേൾക്കുന്നു . പണിക്കര് നോക്കുമ്പോൾ മിസ്‌.കൊതുക് ആടിപാടി വരുകയാണ്. ചോര കുടിക്കാൻ.

ആാ......

അലര്‍ച്ച കേട്ട് നഴ്സ് വന്നു നോക്കുമ്പോൾ മി. പണിക്കർ  പേടിച്ച്  മരിച്ചു  കിടക്കുന്നു. മിസ്‌.കൊതു അപ്പോഴും മൂക്കിലിരുന്നു രക്തം കുടിക്കുവാരുന്നു!
                           
                                                                                                                               തുടരും............
കൊതുക് പുരാണം ഭാഗം രണ്ട് 

(2007 ല്‍ അനിമേഷന്‍ പഠന കാലത്ത് എഴുതിയ ഒരു സ്ക്രിപ്റ്റ് ആണ്. ഇത് ഒരു കോമിക് ആയി ഞങ്ങള്‍ സബ്മിറ്റ് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. അദ്ഭുതമെന്നു പറയട്ടെ അതി നിഗൂഡമായി ആ കോമിക് അപ്രത്യക്ഷമായി!)

കൂടുതൽ‍ വായിക്കുക »